รอบรู้ร่างกาย
ตามหาไขมันดี มีเรื่องชวนให้สับสนมากมายเกี่ยวกับไขมันดีและไขมันไม่ดี…
11-09-2026
รอบรู้ร่างกาย
สารต้านอนุมูลอิสระ คืออะไร? “สารต้านอนุมูลอิสระ”…
11-09-2026
รอบรู้ร่างกาย
ว่าด้วยเรื่องแร่ธาตุ “แร่ธาตุ” คือ สารอาหารที่ไม่ให้พลังงาน…
11-09-2026
“แร่ธาตุ” คือ สารอาหารที่ไม่ให้พลังงาน แต่มีความสำคัญที่ร่างกายต้องการ เพราะเป็นองค์ประกอบในอวัยวะที่สำคัญ เช่น กระดูกและฟัน มีส่วนสำคัญในกระบวนการทำงานของร่างกาย เช่น การผลิตฮอร์โมน การสร้างเม็ดเลือดแดง การควบคุมสมดุลน้ำ สมดุลกรด-ด่าง การหดคลายตัวของกล้ามเนื้อ การแข็งตัวของเลือด การทำงานของเอนไซม์ต่างๆ ในร่างกาย
แร่ธาตุแบ่งได้เป็น 2 ประเภท ดังนี้
1. แร่ธาตุหลักหรือปริมาณมาก (Macro Minerals) คือ แร่ธาตุที่ร่างกายต้องการในปริมาณมากกว่า 100 มิลลิกรัมต่อวัน ได้แก่ แคลเซียม ฟอสฟอรัส แมกนีเซียม โซเดียมและโพแทสเซียม
2. แร่ธาตุรองหรือปริมาณน้อย (Micro Minerals) หรือ Trace Minerals คือ แร่ธาตุที่ร่างกายต้องการในปริมาณน้อยกว่า 100 มิลลิกรัมต่อวัน ได้แก่ เหล็ก ไอโอดีน สังกะสี ซีลีเนียม ฟลูออไรด์ ทองแดง แมงกานีส โมลิบดินัมและโครเมียม
1. แคลเซียม (Calcium) คือ แร่ธาตุที่มีมากที่สุดในร่างกาย ทำหน้าที่สร้างความแข็งแรงและคงรูปร่างของกระดูก เป็นตัวส่งสัญญาณประสาท และเกี่ยวข้องกับการหดคลายตัวของหลอดเลือดและกล้ามเนื้อ
* อาหาร เช่น นม, กุ้งแห้ง, กะปิ, ปลาเล็กปลาน้อย, ปลาสลิด, หอยนางรม, ผักใบเขียวที่มีลักษณะแข็ง (คะน้า, ใบยอ, ใบชะพลู), งาดำ ฯลฯ
***ข้อจำกัดในบางคนที่แพ้นม (ท้องอืด, ท้องเสีย), การกินหอยนางรมและปลาทอดเสี่ยงต่อไขมันในเลือดสูง
* อาหารเสริม มี 3 ตระกูล ดูจาก ‘นามสกุล’ ได้แก่
Calcium Carbonate ดูดซึมได้ 10% ท้องอืด, ท้องผูก
Calcium Citrate ดูดซึมได้ 50% ต้องกินพร้อมอาหาร (ทำงานได้ต่อเมื่อมีกรดในกระเพาะเท่านั้น)
Calcium L theonate ดูดซึมได้ 90% กินตอนท้องว่างได้
* อายุ < 40 ปี 800 mg / วัน = นม 3 – 4 แก้ว
* วัยทอง (~50 ปี) 1000 mg / วัน = นม 4 – 5 แก้ว
* ผู้หญิงที่ตั้งครรภ์, อายุ > 60ปี 1200 mg / วัน = นม 6 – 7 แก้ว
* ผู้หญิงมีโอกาสกระดูกหักจากโรคกระดูกพรุนมากถึง 30 – 40% ส่วนผู้ชาย 10%
* 10 ปีแรกหลังหมดประจำเดือน กระดูกจะบางลงเร็วมาก เกิดจากการขาดฮอร์โมนเพศหญิง หรือ Estrogen การเสริม Calcium จึงเป็นสิ่งที่จำเป็นอย่างมาก เพื่อช่วยเพิ่มความหนาแน่นของกระดูกและป้องกันโรคกระดูกพรุน
**ต้องเสริมวิตามินดีควบคู่ไปด้วย เพราะวิตามินดีเป็นเหมือนคู่หูของแคลเซียม ช่วยให้ลำไส้ดูดซึมแคลเซียมได้ดีขึ้น
ไม่ควรกินแคลเซียมคู่กับ
* ยาปฏิชีวนะบางกลุ่ม (Tetracycline, Quinolone)
* ยาลดความดันบางกลุ่ม (Thiazide Diuretics, Calcium Channel Blockereg Nifedipine, Diltiazem, Verpamil)
* แคลเซียมจะเข้าไปยับยั้งการออกฤทธิ์ของยากลุ่มนี้
* ไม่ควรรับประทานแคลเซียมเกิน 1500 mg / วัน
* ปรึกษาคุณหมอประจำตัวก่อนเลือกรับประทาน
ปัจจัยเสี่ยงอื่น ๆ ที่ส่งผลให้ร่างกายขาดแคลเซียม ได้แก่ กินแคลเซียมไม่พอ ไม่ออกกำลังกาย ดื่มกาแฟเกินขนาด ดื่มแอลกอฮอล์มากเกินไป ขาดฮอร์โมน Estrogen ก่อนวัยหมดประจำเดือน เช่น ต้องผ่าตัดรังไข่ 2 ข้างออก มีโครงร่างเล็ก มีประวัติคนในครอบครัวเป็นโรคกระดูกพรุน หรือกระดูกหักจากโรคกระดูกพรุน เคยกระดูกหักมาก่อน
2. ฟอสฟอรัส (Phosphorus) คือ แร่ธาตุที่เป็นส่วนประกอบของกระดูก ผนังเซลล์ กรดนิวคลีอิก ซึ่งเป็นองค์ประกอบของสารพันธุกรรม และเป็นส่วนประกอบของ Adenine Triphosphate (ATP) ซึ่งเป็นแหล่งพลังงานที่ใช้ในเซลล์ โดยฟอสฟอรัสอยู่ในกระดูกถึงร้อยละ 85 และในเนื้อเยื่ออื่นๆ ร้อยละ 15 ดังนั้นฟอสฟอรัส จึงเป็นแร่ธาตุที่มีบทบาทสำคัญในร่างกายทั้งด้านโครงสร้าง ได้แก่ ทำให้กระดูกและฟันแข็งแรง เป็นส่วนประกอบของผนังเซลล์ เป็นส่วนประกอบของโครโมโซม มีบทบาทในการแบ่งเซลล์ และด้านการทำหน้าที่ของเซลล์และอวัยวะต่างๆ ฟอสฟอรัสเป็นส่วนประกอบของแหล่งพลังงานที่ใช้ในเซลล์ เป็นสื่อกลางในการทำงานของฮอร์โมน กระตุ้นการทำงานของโปรตีน เอนไซม์ และยังทำหน้าที่ควบคุมสมดุลภาวะความเป็นกรด-ด่างในร่างกาย
* ควรจำกัดการได้รับฟอสฟอรัสจากอาหารอยู่ที่ 800-1,000 มิลลิกรัม/วัน
* รักษาระดับฟอสฟอรัสในเลือดให้อยู่ในช่วง 2.7 – 4.6 มิลลิกรัม/เดซิลิตร
จากแหล่งธรรมชาติ พบในอาหารทั่ว ๆ ไป ที่บริโภคอยู่เป็นประจำ, อาหารที่มีโปรตีนสูง ฟอสฟอรัสมักสูงตาม ยกเว้น ไข่ขาว, ร่างกายดูดซึมร้อยละ 40-60
ส่วนประกอบสารสังเคราะห์ พบในสารปรุงแต่งอาหาร, เพื่อเสริมแร่ธาตุ เพิ่มเนื้อสัมผัส เช่น ธัญพืชอบกรอบ ซีเรียล, เพื่อให้เกิดการหมักและฟูของแป้ง เช่น ผลิตภัณฑ์เบเกอร์รีที่มียีสต์ ผงฟู, เพื่อป้องกันการสูญเสียน้ำออกเพิ่มอายุเก็บ เช่น กุ้ง/ปลาแช่แข็ง อาหารสำเร็จรูป, เพื่อเพิ่มรสชาติ เนื้อสัมผัสเด้ง เช่น แฮม นักเก็ต ลูกชิ้น ไส้กรอก, เพื่อเพิ่มสี กลิ่น สารกันบูด เช่น น้ำอัดลม น้ำหวาน ชา, ร่างกายดูดซึมมากกว่าร้อยละ 90
ควรอ่านฉลากโภชนาการก่อนซื้อสังเกต “ฟอสเฟต” “ฟอส” “Phosphate” “Phos” ถ้าพบควรหลีกเลี่ยง
กลุ่มเครื่องดื่ม อาหารที่มีฟอสฟอรัสสูง ควรหลีกเลี่ยง ได้แก่ นมและผลิตภัณฑ์ นมทุกชนิด ครีมนม วิปปิ้งครีม นมผง นมข้นหวาน/จืด นมเปรี้ยว เต้าหู้นมสด โยเกิร์ต ไอศกรีม เครื่องดื่มที่ใส่นมหรือครีมเทียม เช่น โกโก้ ชาเย็น ชานม กาแฟเย็น ช็อคโกแลต กาแฟ 3 in 1 เครื่องดื่มสำเร็จรูป บรรจุขวด กระป้อง น้ำอัดลม น้ำธัญพืช น้ำผักผลไม้ เช่น น้ำเต้าหู้ นมถั่วเหลือง น้ำลูกเดือย นมมอล์ต น้ำผลไม้รวม แอลกอฮอล์ อาหารที่ทดแทนกันได้ กาแฟดำ ชาจีน/ฝรั่ง ไม่ใส่นม ได้ 1-2 แก้ว/วัน แต่ยังคงมีฟอสฟอรัสอยู่บ้าง ดื่มมากทำให้ฟอสฟอรัสขึ้นได้จึงไม่ควรดื่มต่างน้ำ น้ำสมุนไพร น้ำขิง ใบเตย มะนาว อัญชัน มะนาวโซดา ควรเลี่ยงน้ำสีดำเข้ม
กลุ่มขนม อาหารที่มีฟอสฟอรัสสูง ควรหลีกเลี่ยง ได้แก่ ขนมที่ใช้ผงฟู ยีสต์ ชีส ถั่ว เนย ไข่แดง เช่น เบเกอรี ขนมปังสอดไส้ โดนัท เค้ก ขนมเปี๊ยะ ทองหยิบ ทองหยอด ฝ่อยทอง เม็ดขนุน ซาลาเปา ปาท่องโก๋ ขนมจีบ เวเฟอร์ โรตี แพนเค้ก ครัวซ็อง อาหารที่ทดแทนกันได้ ขนมไทยที่ใช้แป้ง หรือ แป้งปลอดโปรตีนเป็นหลัก เช่น วุ้น เยลลี่ ซาหริ่ม ลอดช่องสิงคโปร์ ขนมชั้น สาคูเปียก
กลุ่มเนื้อสัตว์ อาหารที่มีฟอสฟอรัสสูง ควรหลีกเลี่ยง ได้แก่ ไข่แดง ไข่ปลา ไข่มด เครื่องในสัตว์ เต้าหู้ อาหารที่กินได้ทั้งกระดูก เช่น กุ้งแห้ง ปลากรอบ ปลาแห้ง (ทอดกรอบ โขลกใส่น้ำแกง) ปลาเล็กปลาน้อยทอด (ปลากรอบปลาปั่น) ครีบ/หาง/หัวปลาทอด กบ แย้ ย่างทั้งกระดูก แมลงต่าง ๆ ทอดกรอบ เนื้อสัตว์ แปรรูปและผลิตภัณฑ์ เช่น แหนม หมู/ไก่ยอ หมูแผ่น หมูเส้น ปลาเส้น (ฮื่อก้วย) หมูไก่ปรุงรส หมู/ไก่หยอง กุนเชียง แฮม ไส้กรอก โบโลน่า เบคอน หมู/เนื้อ/ไก่/ ปลาสวรรค์ ไส้อั่ว ลูกชิ้น เนื้อสัตว์สำเร็จรูปแช่แช็ง นักเก็ต ปูอัด ปลาแซลมอนรมควัน ทูน่ากระป๋อง ปลากระป๋อง อาหารที่ทดแทนกันได้ ไข่ขาว แหล่งโปรตีน คุณภาพดี ฟอสฟอรัสต่ำ เนื้อปลาต่าง ๆ เลี่ยงส่วนกระดูก ครีบ แก้ม หาง เนื้อวัว หมู ไก่ เป็ด ไม่ติดมันหรือติดหนัง
กลุ่มธัญพืชและข้าว อาหารที่มีฟอสฟอรัสสูง ควรหลีกเลี่ยง ได้แก่ ถั่วต่าง ๆ และผลิตภัณฑ์จากถั่ว ถั่วเขียว ถั่วเหลือง ถั่วแดง ถั่วดำ ถั่วลิสง อัลมอลล์ แมคคาเดเมีย วอลนัต มะม่วงหิมพานต์ พิสตาชิโอเฮเซลนัต เนยถั่วสำเร็จรูป เมล็ดธัญพืชต่าง ๆ แป้งที่ไม่ผ่านการขัดสี ข้าวโพด ข้าวกล้อง ข้าวโอ๊ต จมูกข้าว บะหมี่ มูสลี่ ฟองเต้าหู้ เต้าฮวย น้ำเต้าหู้ ข้าวโพดอบกรอบ คอนเฟลก เมล็ดฟักทอง เมล็ดทานตะวัน เมล็ดแตงโมอาหารที่ทดแทนกันได้ แป้งที่ผ่านการขัดสี เช่น ข้าวขาว เส้นใหญ่ เส้นเล็ก เส้นหมี่ วุ้นเส้น เส้นเซี่ยงไฮ้
กลุ่มผัก อาหารที่มีฟอสฟอรัสสูง ควรหลีกเลี่ยง ได้แก่ พืชหัว เช่น มันเทศ ผือก แห้ว ผักกาดดองกระป๋อง/ผักแช่แข็ง อาหารที่ทดแทนกันได้ ผักใบ/ผักสด
กลุ่มผลไม้ อาหารที่มีฟอสฟอรัสสูง ควรหลีกเลี่ยง ได้แก่ ผลไม้อบแห้ง เช่น ลูกเกด ลูกพรุน อินทผาลัม ทุเรียนอบกรอบ สตรอว์เบอร์รีตากแห้ง มะม่วงกวน อาหารที่ทดแทนกันได้ ผลไม้สด
กลุ่มเครื่องปรุง อาหารที่มีฟอสฟอรัสสูง ควรหลีกเลี่ยง ได้แก่ น้ำสลัด มายองเนส ซอสมะเขือเทศ ผงปรุงรส/ก้อน มัสตาร์ด อาหารที่ทดแทนกันได้ ลดการปรุงรสด้วยเครื่องปรุง
กลุ่มอาหารสำเร็จรูป อาหารที่มีฟอสฟอรัสสูง ควรหลีกเลี่ยง ได้แก่ อาหารสำเร็จรูปหรือแช่แข็งอาหารจานด่วน เช่น แฮมเบอร์เกอร์ พิซซ่า มั่นฝรั่งทอด ฮ็อตด็อก อาหารที่ทดแทนกันได้ อาหารสดไม่ผ่านการแปรรูป
3. แมกนีเซียม (Magnesium) คือ แร่ธาตุที่มีบทบาทสำคัญเป็นโคแฟกเตอร์ของเอนไซม์จำนวนมาก จึงมีความสำคัญต่อกระบวนการทำงานภายในเซลล์ และการสังเคราะห์โปรตีน ควบคุมอุณหภูมิของร่างกาย และการยืดหดคลายตัวของกล้ามเนื้อ แมกนีเซียมพบมากในกระดูกถึงร้อยละ 60 ในเนื้อเยื่อต่างๆ ร้อยละ 40 และร้อยละ 1 อยู่นอกเซลล์
อาหารที่เป็นแหล่งแมกนีเซียม ได้แก่ นม ผักใบเขียว กล้วย ธัญพืช ถั่วเมล็ดแห้ง ถั่วเปลือกแข็งและเมล็ดพืช
แม้ว่าวิตามินจะมีความสำคัญเพียงใด แต่วิตามินไม่สามารถทำงานและไม่สามารถถูกดูดซึมได้เลย หากปราศจากความช่วยเหลือจากแร่ธาตุ และถึงแม้ว่าร่างกายจะสังเคราะห์วิตามินบางตัวได้เอง แต่กลับไม่สามารถผลิตแร่ธาตุได้เลยสักตัว
สารอาหารทำงานอย่างไร
โดยทั่วไปแล้ว สารอาหารทำงานโดยผ่านกระบวนการย่อยอาหาร การย่อยอาหารเป็นกระบวนการทางเคมีที่เป็นไปอย่างต่อเนื่อง เพื่อแปลงรูปอาหารที่ผ่านปากเข้าสู่ร่างกายให้มีโครงสร้างที่เรียบง่ายขึ้น สารอาหารจะถูกแยกย่อยโดยการทำงานของเอนไซม์ให้มีขนาดเล็กลงและมีโครงสร้างทางเคมีที่ง่ายขึ้น ซึ่งจะง่ายต่อการถูกดูดซึมผ่านผนังของทางเดินอาหาร อันเป็นท่อปลายเปิดที่มีกล้ามเนื้อห่อหุ้มยาวติดต่อกันกว่า 30 ฟุตจากปากจนถึงทวารหนัก และเข้าสู่กระแสเลือดในที่สุด
รู้จักระบบย่อยอาหารของคุณ
หากคุณทราบว่าระบบย่อยอาหารทำงานอย่างไร จะช่วยทำความกระจ่างให้คุณตั้งแต่ต้น ในประเด็นที่ผู้คนมักสับสนว่าสารอาหารทำงานที่ใดและเมื่อไรปากและหลอดอาหาร (Mouth and Esophagus)การย่อยอาหารเริ่มต้นตั้งแต่ในปาก ด้วยการเคี้ยวบดอาหารและการผสมรวมกับน้ำลาย เอนไซม์ที่ชื่อว่าไทยาลินในน้ำลายได้เริ่มกระบวนการตัดเส้นสายยาวๆของแป้งให้เป็นน้ำตาลโมเลกุลเล็ก จากนั้นอาหารจึงถูกส่งผ่านไปยังส่วนหลังของช่องปากและต่อลงไปยังหลอดอาหาร อันเป็นจุดเริ่มต้นของกระบวนการการบีบรูด (peristalsis) ซึ่งเป็นกระบวนการบีบรัดคล้ายการ"รีดนมวัว" สลับกับการคลายเป็นจังหวะของกล้ามเนื้อที่ขับเคลื่อนอาหารไปตลอดทางเดินอาหาร เพื่อป้องกันการไหลย้อนกลับและเพื่อกำหนดเวลาที่เหมาะสมของการปล่อยเอนไซม์แต่ละตัว เนื่องจากเอนไซม์แต่ละตัวไม่สามารถทำงานข้ามหน้าที่กันได้ ทางเดินอาหารของเราจึงมีลิ้นเปิด-ปิดตามบริเวณรอยต่อที่สำคัญ ลิ้นเล็กๆที่ส่วนปลายของหลอดอาหารจะเปิดนานพอที่จะให้ชิ้นส่วนอาหารที่ผ่านการเคี้ยวมาแล้วเข้าสู่กระเพาะ ในบางครั้งโดยเฉพาะช่วงหลังอาหาร ลิ้นนี้จะคลายตัว ส่งผลให้คุณเรอออกมา แต่ลิ้นที่คลายตัวนี้ยังอาจทำให้กรดในกระเพาะอาหารไหลย้อนกลับไปยังหลอดอาหาร ก่อให้เกิดภาวะ กรดไหลย้อน(gastroesophageal reflux disease: GERD) ได้ ซึ่งอาการที่รู้จักกันดีคือการเรอเปรี้ยวนั่นเองกระเพาะอาหาร (Stomach)พวกเราส่วนใหญ่รู้ดีว่ากระเพาะอาหารเป็นส่วนที่โป่งพองที่สุดในทางเดินอาหาร แต่ตำแหน่งของมันอยู่สูงกว่าที่คุณคาดคิด ตำแหน่งหลักของกระเพาะ อยู่หลังกระดูกซี่โครงซี่ล่าง ไม่ใช่บริเวณเหนือสะดือ และไม่ได้เป็นส่วนที่อยู่ในพุงพลุ้ยๆอย่างที่เราคิดกัน กระเพาะเป็นถุงที่มีความยืดหยุ่น ล้อมรอบด้วยกล้ามเนื้อที่เปลี่ยรูปร่างไปเรื่อยๆ"อันที่จริงแล้วไม่มีสารอาหารใดๆถูกดูดซึมผ่านผนังกระเพาะอาหาร นอกจากแอลกอฮอล์" ของเหลว เช่น น้ำแกง จะผ่านกระเพาะไปค่อนข้างเร็ว ไขมันจะอยู่ในกระเพาะค่อนข้างนานกว่า อาหารปกติที่ประกอบไปด้วยแป้งหรือคาร์โบไฮเดรต โปรตีน และไขมัน จะถูกขับออกจากกระเพาะในเวลาประมาณ 3-5 ชั่วโมง ต่อมในกระเพาะและเซลล์พิเศษบางชนิดจะสร้างเมือก เอนไซม์ กรดเกลือ และสารที่เป็นปัจจัยช่วยให้วิตามินบี 12 ถูกดูดซึมผ่านผนังลำไส้เล็กเข้าสู่กระแสเลือดได้ กระเพาะอาหารในภาวะปกติจมีความเป็นกรด และน้ำย่อยจากกระเพาะซึ่งมีลักษณะเฉพาะตัวจะประกอบด้วยเอนไซม์หลากหลายชนิดดังต่อไปนี้เปบซิน(Pepsin) เป็นเอนไซม์หลักของกระเพาะอาหาร ทำหน้าที่ย่อยเนื้อสัตว์และอาหารในกลุ่มโปรตีนอื่นๆได้อย่างมีประสิทธิภาพ ทำงานได้ในภาวะที่เป็นกรดเท่านั้นเรนนิน(Rennin) ช่วยให้นมที่ดื่มเข้าไปจับตัวเป็นก้อนกรดไฮโดรคลอริก(HCI) สร้างโดยเซลล์กระเพาะอาหาร มีหน้าที่ทำให้กระเพาะมีภาวะเป็นกรด กระเพาะไม่ใช่ส่วนที่ขาดไม่ได้โดยสิ้นเชิงสำหรับกระบวนการย่อย เพราะขั้นตอนการย่อยอาหารส่วนใหญ่เกิดหลังจากกระเพาะไปลำไส้เล็ก (Small Intestine)ลำไส้เล็กมีความยาว 22 ฟุต เป็นส่วนที่กระบวนการย่อยอาหารเกิดขึ้นอย่างสมบูรณ์และเกิดการดูดซึมสารอาหารทุกชนิด ลำไส้เล็กมีสภาวะเป็นด่าง ซึ่งเกิดจากน้ำดีที่มีความเป็นด่างสูง น้ำย่อยจากตับอ่อน และของเหลวที่ผนังลำไส้เล็กหลั่งออกมา สภาวะแวดล้อมที่เป็นด่างนี้จำเป็นต่อขั้นตอนที่สำคัญที่สุดของการย่อยอาหารและการดูดซึมลำไส้เล็กส่วนต้น(duodenum) ซึ่งเป็นส่วนที่ต่อจากกระเพาะอาหารจัดเป็นส่วนแรกของลำไส้เล็ก ต่อเข้าสู่ ลำไส้เล็กส่วนกลาง(jejunum) ยาวประมาณ 10 ฟุต ซึ่งต่อเข้ากับลำไส้เล็กส่วนปลาย(ileum) ยาว 10-12 ฟุต เมื่ออาหารกึ่งเหลวในลำไส้เล็กถูกบีบให้เคลื่อนตัวด้วยกระบวนการบีบรูด เรามักจะพูดว่าได้ยินเสียง"ท้องร้อง" จริงๆแล้วท้องหรือกระเพาะอาหารอยู่ในตำแหน่งสูงกว่าบริเวณที่เกิดเสียงนั้น(ซึ่งเรียกว่า เสียงลำไส้บีบตัว-borborygmi)ลำไส้ใหญ่ (Large Intestine)เศษอาหารที่ออกจากลำไส้เล็กส่วนปลายเข้าสู่กระพุ้งไส้ใหญ่(cecum บริเวณที่ลำไส้เล็กต่อกับลำไส้ใหญ่) อยู่ในรูปค่อนข้างเหลว รอยต่อบริเวณนี้จะมีกล้ามเนื้อที่เป็นลิ้นเปิด-ปิดป้องกันไม่ให้เกิดการไหลย้อน สารอาหารถูกดูดซึมที่ลำไส้ใหญ่น้อยมาก ยกเว้นน้ำ ลำไส้ใหญ่มีหน้าที่หลักเป็นอวัยวะที่เก็บและดึงน้ำออกจากกากที่เหลือจากการย่อย เศษอาหารที่เข้ามาในสภาวะของเหลวจะเริ่มกลายเป็นกึ่งเหลว เมื่อน้ำถูกดูดกลับ ใช้เวลา 12-14 ชั่วโมงกว่าเศษอาหารจะเคลื่อนที่ผ่านลำไส้ใหญ่ทั้งหมด ขณะที่ภายในกระเพาะอาหารปราศจากเชื้อจุลินทรีย์ใดๆ แต่ในลำไส้ใหญ่มีประชากรแบคทีเรียอยู่อาศัยอย่างหนาแน่น เรียกว่าแบคทีเรียประจำถิ่น(flora) ส่วนใหญ่ของอุจจาระประกอบด้วยแบคทีเรีย เศษอาหารที่ไม่ย่อยโดยเฉพาะเซลลูโลส รวมทั้งสารที่ถูกกำจัดออกจากเลือดและขับออกทางผนังลำไส้ตับ (Lever)ตับเป็นอวัยวะที่มีลักษณะเป็นชิ้นจับต้องได้ที่ใหญ่ที่สุดในร่างกาย(อวัยวะที่ใหญ่ที่สุดในร่างกายคือผิวหนัง) หนักประมาณ 4 ปอนด์ (เกือบ 2 กิโลกรัม) เป็นโรงงานอุตสาหกรรมเคมีที่หาที่เปรียบไม่ได้ ตับสามารถปรับโครสร้างทางเคมีของสารเกือบทุกชนิด เป็นอวัยวะขับสารพิษที่ทรงพลัง สามารถย่อยสลายโมเลกุลของสารพิษหลากหลายประเภท และเปลี่ยนให้สารเหล่านั้นไม่มีอันตราย ตับยังเป็นคลังเก็บเลือดและอวัยวะที่เก็บสะสมวิตามิน เช่น เอและดี รวมไปถึงแป้งที่ย่อยสลายแล้ว(ไกลโคเจน) ซึ่งจะถูกปล่อยออกมาเพื่อรักษาระดับน้ำตาลในเลือด ตับเป็นแหล่งผลิตเอนไซม์ คลอเลสเตอรอล โปรตีน วิตามินเอ(จากแคโรทีน) และสารที่ช่วยให้เลือดแข็งตัวหน้าที่หลักอีกอย่างหนึ่งของตับคือการสร้างน้ำดี น้ำดีประกอบด้วยเกลือที่ช่วยในการย่อยไขมัน โดยผ่านกระบวนการอีมัลซิฟิเคชัน(การทำให้เป็นเนื้อเดียวกัน)ถุงน้ำดี (Gallbladder)เป็นอวัยวะรูปร่างคล้ายถุงสมชื่อ มีความยาวประมาณ 3 นิ้ว เป็นที่เก็บสะสมน้ำดีและดัดแปลงทางเคมี ทำให้น้ำดีเข้มข้นขึ้นสิบเท่า รสชาติหรือบางครั้งแม้แต่ แค่ภาพของอาหารก็สามารถกระตุ้นให้ถุงน้ำดีหลั่งน้ำดีออกมาได้ ส่วนประกอบของของเหลวในถุงน้ำดีอาจมีการตกผลึก เกิดเป็นนิ่วในถุงน้ำดีได้ตับอ่อน (Pancreas)ต่อมนี้มีความยาวประมาณ 6 นิ้ว ซุกตัวอยู่ในส่วนโค้งของลำไส้เล็กส่วนต้น กลุ่มเซลล์ส่วนหนึ่งของตับอ่อนหลั่งอินซูลิน ซึ่งช่วยเร่งการเผาผลาญน้ำตาลในร่างกาย อินซูลินถูกหลั่งออกมาในเลือด ไม่ใช่ทางเดินอาหาร อีกส่วนหนึ่งของตับอ่อนที่มีขนาดใหญ่กว่าทำหน้าที่ผลิตและหลั่งน้ำย่อยจากตับอ่อน ซึ่งจัดเป็นน้ำย่อยที่มี ความสำคัญต่อร่างกาย เช่น ไลเปส(lipase) ทำหน้าที่ย่อยไขมัน โปรตีเอส(protease) ทำหน้าที่ย่อยโปรตีน และ แอมีเลส(amylase) ทำหน้าที่ย่อยแป้ง
ไมโครนิวเทรียนท์ ที่ควรได้รับการตรวจเพื่อนำมาปรับโภชนาการมีดังนี้
Beta-Crytoxanthin อยู่ในกลุ่มของแคโรทีนอยด์ เป็นสารตั้งต้นของวิตามินเอ มีฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระสูงและป้องกันไม่ให้อนุมูลอิสระสามารถทำลายเซลล์และ DNA ได้
และช่วยลดความเสี่ยงของมะเร็งปอดและมะเร็งลำไส้ใหญ่ พบมากในส้มแมนดาริน ลูกพลับ ส้ม มะละกอ ฟักทอง และพริกหวานสีแดง
